island-islay-whisky/ardbeg-10jr.jpg
« Terug naar whisky overzicht

  Ardbeg 10 jaar

 

Ardbeg 10 jaar wordt over de hele wereld vereerd als de best geturfde, rokerigste, meest complexe single malt van allemaal. Toch loopt hij niet te pronken met zijn turf, maar hij laat de natuurlijke zoetheid van de malt zien, om zo een whisky met de perfecte balans te produceren.

Doorgaans zijn de meeste whisky's chill-filtererd en teruggebracht tot een sterkte van 40%. Ardbeg 10 jaar, is echter non-chill-filtered en heeft een sterkte van 46%, dus maximaal behoud van smaak, geeft meer body en toegevoegde diepte.



Prijs: € 43.99  inclusief BTW Nu kopen

Proefnotitie Serge Valentin

Ardbeg 10yo ‘Ten’ (46%, OB, L8, new label, 2008)
The new label bears a strange text, claiming that ‘Ardbeg is considered by whisky connoisseurs to be not only the best of the Islay malt whiskies but the best whisky in the world’ (I spared you all the capital letters). Well, I wouldn’t claim that this is false or misleading (after all, Ardbeg is #1 on our list, thanks to all the wonderful single casks distilled in the 1970s) but I’m wondering who wrote that odd and rather inelegant line for them. It can’t be him again, can it?

Colour: straw (certainly darker than the older version).
Nose: frankly, I can’t get any easily noticeable differences with the ‘older’ 2008. Well, after trying very hard, I’d say maybe it’s just a little drier and even less fruity, even if the older 2008 was anything but fruity on the nose. Also a tad less earthy and a tad smokier. Maybe a little more ‘monolithic’ but there are many maybes here.
Mouth: once again, we’re extremely close to the older 2008 and it’s even harder to pick differences at the attack... Maybe it’s slightly prickly this time, rougher as if it was younger and certainly much less ‘round and fruity’ than the 2006. A little more lemon as well, more ginger too… And maybe also a little more vanilla. Also something that reminds me of Gorilka vodka, herbs liqueur...
Finish: long, with more pepper and lemon.

So, did it change? Well, yes and no. I’d say this version is maybe a little rougher and maybe less polished, with this faint prickliness that’s maybe a little puzzling. Yes, a lot of maybes again, but frankly, what a strange statement on the label! Would you expect that kind of line on your BMW, on your Patek Philippe or on your Cohiba? Or on your Louis Vuitton bag for that matter? SGP:357 - 86 points.



Ardbeg Distillery

Opgericht: 1794
Gebied: islay    
Adres: Port Ellen, Islay, PA42 7EA
Eigenaar: Glenmorangie plc
Status: in gebruik
Capaciteit: 1,0  miljoen liter per jaar
Uitrusting: 1 wash stills, 1 spirit stills
Website: http://www.ardbeg.com/




De plek waar de huidige distilleerderij staat, was vroeger een gouden schuilplaats voor illegale stokers en smokkelaars. Een vaste kern van deze mensen bouwde in 1794 een distilleerderij, illegaal natuurlijk. Aan de lol kwam al snel een einde, want ze werden ontdekt en accijnsambtenaren maakten een eind aan hun praktijken. Toch is een van hen in 1815 gaan bouwen aan een legale distilleerderij: John MacDougall. De daaropvolgende dertig jaar, van 1815 tot 1845, zouden er in dit gebied nog negen distilleerderijen worden gebouwd, waarvan onder andere Lagavulin en Laphroaig nog actief zijn.

John MacDougall werd vanaf 1837 bijgestaan door zijn zoon Alexander, die de zaak voortzette onder de bedrijfsnaam Alexander MacDougall & Co. Tot lang na zijn dood bleef deze firmanaam behouden. Pas in 1959, na financiële problemen, werd de naam veranderd in Ardbeg Distillery Ltd. Hierna braken er voor de Ardbeg-distilleerderij een aantal rampjaren aan. In 1973 werd de Ardbeg Distillery Trust opgericht, die eigendom was van Hiram Walker & Sons Ltd (later Allied Distillers) en D.C.L. (Distillers Company Ltd, tegenwoordig United Distillers & Vintners). Deze grote bedrijven vonden het nodig dat Ardbeg bleef produceren omdat Islay-malt in die tijd zeer belangrijk was voor de productie van blended whisky. In 1977 werd Hiram Walker & Sons Ltd (toen net overgenomen door Allied Distillers) de enige eigenaar. Deze firma sloot de distilleerderij in 1981 en de achtien medewerkers kwamen hiermee op straat te staan.

Allied Distillers werd in 1989 eigenaar van een andere distilleerderij op Islay: Laphroaig. Ondanks het feit dat Allied ervoor koos om wereldwijd de malt van Laphroaig te gaan promoten, werd in datzelfde jaar Ardbeg heropend ten behoeve van de productie van malt voor blended whisky. Er werd weer whisky geproduceerd maar de mouterij bleef dicht. De mout kwam vanaf dat moment uit de trommelmouterij van Port Ellen. De mout uit eigen mouterij kon zeer rokerig zijn, omdat in de kilns geen ventilator zat. Daardoor bleef bij windstilte de rook lang in de kiln hangen. Om te voorkomen dat de mout tijdens die windstiltes verstikte, ging er een soort schoepenrad (turner) over de eestvloer heen en weer, om zo zuurstof in de broeiende massa te brengen. Ardbeg werd in 1996 gesloten en te koop gezet en in 1997 gekocht door Glenmorangie Plc. De koper wist dat er veel moest worden geïnvesteerd, maar ook dat hij een distilleerderij kocht met een grote reputatie.

Doordat het Franse LVMH Moët Hennessy-Louis Vuitton in 2004 een aandelenpakket van 52% kocht, kreeg deze groep een
meerderheidsbelang in het voormalige familiebedrijf Glenmorangie. De Amerikaanse distillateur Brown-Forman heeft een aandeel van 16%. De rest is nog in bezit van de familie Macdonald, de vroegere grootaandeelhouders van Glenmorangie Group Plc.

Bron: Brilleman, Robin, De gids 'Schotse Malt Whisky', Amersfoort, Van Wees