Share this!



island-islay-whisky/ardbeg-corryvreckan.jpg
« Back to whisky overzicht

  Ardbeg Corryvreckan

 

Corryvreckan ontleent zijn naam aan de beroemde draaikolk in het noorden van Islay, waar alleen de dapperste zielen zich durven te wagen.

Wervelende aroma's en tonen van diepe, venige, peperige smaken liggen onder de oppervlakte van deze prachtig uitgebalanceerde dram.

Een heerlijk diepe, krachtig geturfde en heerlijk wilde whisky. Ardbeg Corryvreckan is de belichaming van 'de ongetemde geest van Islay' 'zoet en heerlijk'.

Net als de whirlpool zelf, is Corryvreckan niet voor bangeriken!



Price € 59.95 including BTW
Old price  € 72.95
Add to basket

Proefnotitie Serge Valentin

Ardbeg 'Corryvreckan' (57.1%, OB, general release, 2009)
Time to try this baby, I’m almost two months late… Please note that I absolutely adored the committee release of the Corryvreckan (WF92).
Colour: white wine (paler than the committee).
Nose: it is not the same whisky as the earlier version, but rather beautiful it is. Big smoke and tar, then whiffs of wet wool and fresh walnuts, hints of struck matches and wee notes of cow stable as well as dried seaweed. Not the most complex Ardbeg ever but it’s beautifully austere and the smoke is big. With water: the kind of development that I enjoy a lot in fairly young Ardbegs, both mineral and even metallic and organic. Wet clay, oysters and the same kind of notes of green olives as in the committee release.
Mouth (neat): oily mouth feel, the whole starting on a combination of lemon and peaty smokiness, closer to the committee release at this point. Grassy herbal tea. With water: oh this is funny, there are notes that we usually only get in older Ardbegs, such as some camphor and old style cough syrup. Gets sweeter after that, with notes of ripe apples and barley sugar.
Finish: long, very ‘Ardbeg’, rather sweet and a little less smoky at this stage.

A slightly milder and rounder version of Corryvreckan, but it’s still high-class Ardbeg. SGP:358 - 90 points.



Ardbeg Distillery

Opgericht: 1794
Gebied: islay    
Adres: Port Ellen, Islay, PA42 7EA
Eigenaar: Glenmorangie plc
Status: in gebruik
Capaciteit: 1,0  miljoen liter per jaar
Uitrusting: 1 wash stills, 1 spirit stills
Website: http://www.ardbeg.com/




De plek waar de huidige distilleerderij staat, was vroeger een gouden schuilplaats voor illegale stokers en smokkelaars. Een vaste kern van deze mensen bouwde in 1794 een distilleerderij, illegaal natuurlijk. Aan de lol kwam al snel een einde, want ze werden ontdekt en accijnsambtenaren maakten een eind aan hun praktijken. Toch is een van hen in 1815 gaan bouwen aan een legale distilleerderij: John MacDougall. De daaropvolgende dertig jaar, van 1815 tot 1845, zouden er in dit gebied nog negen distilleerderijen worden gebouwd, waarvan onder andere Lagavulin en Laphroaig nog actief zijn.

John MacDougall werd vanaf 1837 bijgestaan door zijn zoon Alexander, die de zaak voortzette onder de bedrijfsnaam Alexander MacDougall & Co. Tot lang na zijn dood bleef deze firmanaam behouden. Pas in 1959, na financiële problemen, werd de naam veranderd in Ardbeg Distillery Ltd. Hierna braken er voor de Ardbeg-distilleerderij een aantal rampjaren aan. In 1973 werd de Ardbeg Distillery Trust opgericht, die eigendom was van Hiram Walker & Sons Ltd (later Allied Distillers) en D.C.L. (Distillers Company Ltd, tegenwoordig United Distillers & Vintners). Deze grote bedrijven vonden het nodig dat Ardbeg bleef produceren omdat Islay-malt in die tijd zeer belangrijk was voor de productie van blended whisky. In 1977 werd Hiram Walker & Sons Ltd (toen net overgenomen door Allied Distillers) de enige eigenaar. Deze firma sloot de distilleerderij in 1981 en de achtien medewerkers kwamen hiermee op straat te staan.

Allied Distillers werd in 1989 eigenaar van een andere distilleerderij op Islay: Laphroaig. Ondanks het feit dat Allied ervoor koos om wereldwijd de malt van Laphroaig te gaan promoten, werd in datzelfde jaar Ardbeg heropend ten behoeve van de productie van malt voor blended whisky. Er werd weer whisky geproduceerd maar de mouterij bleef dicht. De mout kwam vanaf dat moment uit de trommelmouterij van Port Ellen. De mout uit eigen mouterij kon zeer rokerig zijn, omdat in de kilns geen ventilator zat. Daardoor bleef bij windstilte de rook lang in de kiln hangen. Om te voorkomen dat de mout tijdens die windstiltes verstikte, ging er een soort schoepenrad (turner) over de eestvloer heen en weer, om zo zuurstof in de broeiende massa te brengen. Ardbeg werd in 1996 gesloten en te koop gezet en in 1997 gekocht door Glenmorangie Plc. De koper wist dat er veel moest worden geïnvesteerd, maar ook dat hij een distilleerderij kocht met een grote reputatie.

Doordat het Franse LVMH Moët Hennessy-Louis Vuitton in 2004 een aandelenpakket van 52% kocht, kreeg deze groep een
meerderheidsbelang in het voormalige familiebedrijf Glenmorangie. De Amerikaanse distillateur Brown-Forman heeft een aandeel van 16%. De rest is nog in bezit van de familie Macdonald, de vroegere grootaandeelhouders van Glenmorangie Group Plc.

Bron: Brilleman, Robin, De gids 'Schotse Malt Whisky', Amersfoort, Van Wees