Balblair 20 jaar, 1990, omc
|
Streek:
|
Highlands |
|
Distilleerderij:
|
Balblair |
|
Bottelaar:
|
Douglas Laing |
|
Inhoud:
|
0.7 liter
|
|
Alcohol:
|
50%
|
Deze intrigerende reeks kwam in 1998 met een waarschuwing dat de single cask bottelingen alleen beschikbaar zou zijn in beperkte oplage. Maar de eerste 50 - om de 50ste verjaardag van de onderneming te herdenken - werden er al snel meer en vandaag kunnen ze meer dan honderd prachtige Malts aanbieden aan de kenner of iemand anders met een goede smaak.
Omdat ze bij Douglas Laing van ganser harte geloven dat een sterkte van 50% alc (aangeduid als de Golden Strength door oude die hards) zorgt voor de kracht en een fijne, ronde, volle kwaliteit, wordt dit percentage gehandhaafd.
637
|
| Gedistilleerd: |
06-1990 |
| Gebotteld: |
07-2010
|
| Vattype: |
Refill sherry butt
|
| Vatnummer: |
6340 |
| Serie: |
Old Malt Cask
|
Balblair Distillery
Opgericht: 1790
Gebied: Northern Highlands
Adres: Edderton, Ross-shire, IV19 1LB
Eigenaar: Isle of Arran Distillers Ltd.
Status: in gebruik
Capaciteit: 1,33 miljoen liter per jaar
Uitrusting: 1 wash still, 1 spirit still
Website: http://www.balblair.com
Er gingen jarenlang geruchten dat Balblair opgericht zou zijn in het jaar 1749, maar daar zijn nooit harde bewijzen voor gevonden. Het meest voor de hand liggende jaar van oprichting is 1790. Met dit oprichtingsjaar is Balblair de op twee na oudste nog producerende distilleerderij van Schotland. Bij de distilleerderij zijn nog boeken aanwezig die dateren van rond 1800, waarin de administratie van de distilleerderij werd bijgehouden. In deze boeken staan ook boodschappenlijstjes van huishoudelijke aard.
De distilleerderij werd opgericht door John Ross. Ross was een bekende naam in die tijd, wat kan worden afgeleid van de naam van het gebied waar de distilleerderij staat: Easter Ross. De Balblair-distilleerderij begon zoals veel distilleerderijen in vroeger tijden op een boerenbedrijf, in dit geval dus Balblair Farm. De distilleerderij bleef tot 1894 in het bezit van de familie Ross. In dit jaar verkocht een kleinzoon van John, James, hem aan Alexander Cowan. Deze Cowan, wijnhandelaar in Inverness, verplaatste de distilleerderij naar de huidige plek. Hij bouwde rondom de distilleerderij zoveel warehouses dat Balblair, wanneer ze achter elkaar zouden zijn gebouwd, het langste warehouse van alle Schotse distilleerderijen van die tijd zou hebben gehad.
In alle warehouses liggen aarden vloeren met uitzondering van warehouse nummer 3, waar een betonnen vloer ligt. Die werd tijdens de Tweede Wereldoorlog gelegd in opdracht van het Britse leger, zodat het warehouse dienst zou kunnen doen als keuken en eetzaal voor de soldaten. Na de oorlog werd de distilleerderij overgenomen door Robert Cumming, een notaris uit Banff. Behalve notaris was Robert ook een bevlogen zakenman, op één keer na, toen hij in een café na een paar 'drains' een bod deed op het café en dit met een compleet ingevulde cheque bekrachtigde. Het bod en de cheque werden geaccepteerd. De volgende morgen vroeg hij zich af wat er was gebeurd, ging terug naar het café en liet zich door de waard vertellen wat hij gedaan had. De waard was zeer verrast toen Robert zich aan zijn woord hield en zodoende eigenaar werd van het café.
Robert Cumming bestierde de distilleerderij met veel succes. Hij verving de oude wash still en er werden twee wash backs bij geplaatst. Ook bouwde hij de stills om van kolen- naar stoomverwarmd. Tussen 1951 en '55 was hij ook nog eigenaar van Pulteney. Toen Cumming in 1970 met pensioen ging, verkocht hij Balblair aan Hiram Walker, dat later onderdeel werd van Allied Distillers. Die verkocht Balblair in 1996 samen met de Pulteney-distilleerderij aan de huidige eigenaar Inver House. Sinds november 2002 is Inver House onderdeel van het Thaise bedrijf Khun Charoen Sirivadhanabhakdi.
Bron: Brilleman, Robin, De gids 'Schotse Malt Whisky', Amersfoort, Van Wees
