highland-whisky/clynelish-12jr.jpg
« Terug naar whisky overzicht

  Clynelish 12 jaar, 2009 editie, db

Door de jaren heen heeft Clynelish bij experts altijd in hoog aanzien gestaan. De grote victoriaanse professor George Saintsbury koos hem als zijn favoriet en hedendaagse liefhebbers van malt whisky prijzen zijn unieke combinatie van kenmerken van de noordelijke Highlands en de zee.

Je proeft de zee bijna in Clynelish, met zijn knisperende enigszins stevige, mosterdachtige frisse stijl. Hoewel de krachtige rokerigheid van Islay hier ontbreekt is er toch een klein zweempje van te bespeuren. Het is echter de pure smaak van Clynelish die het zo’n heerlijk aperitief maakt; en later op de avond kunt u hem ook nog prima drinken, zo veelzijdig is hij.

“Een majestueuze whisky” Charles MacLean, whiskyschrijver

Prijs: € 59.99  inclusief BTW Nu kopen

Proefnotitie Serge Valentin

Clynelish 12 yo (46%, OB, For Friends of the Classic Malts, 2009)
Colour: gold.
Nose: what’s surprising is the high amount of smoke in this one. Some peat, then wax (but it’s not as waxy as others) and flints, then lemon skin and finally sea breeze. Little fruitiness but a superb flinty/smoky profile. Notes of fresh oranges coming through after a while.
Mouth: much fruitier now, with a lot of oranges and tangerines on top of Clynelish’s trademark waxiness. Quite some pepper too, ginger and notes of green apples. Notes of ripe goodeberries.
Finish: rather long, very nicely balanced between red berries, wax and pepper, with some orange sweets in the aftertaste.

Very good and rather more ‘freshly’ fruity than other young Clynelishes. Maybe a little less ‘old Highlands’ than usual. SGP:542 – 85 points.



Clynelish Distillery

Opgericht: 1967
Gebied: Nothern Highlands    
Adres: Brora, Sutherland KW9 6LR
Eigenaar: Diageo
Status: in gebruik
Capaciteit: 3,4 miljoen liter per jaar
Uitrusting: 3 wash stills, 3 spirit stills
Website: -




De huidige Brora-distilleerderij werd in 1819 gebouwd en heette toen Clynelish. De bouwer was de Marquis of Stafford, later de eerste Duke of Sunderland, die zijn verpachte boerderijen van een gegarandeerde gerstafzet wilde voorzien. Heel slim, want zo was hij ervan verzekerd dat de boeren de pacht konden betalen en verdiende hij ook nog eens aan de gerst door er whisky van te maken. De draff, het afvalproduct na het brouwen, diende als voer voor de varkens van de varkensboerderij in de buurt. De stills werden verhit met kolen uit een kolenmijn in de buurt. Kortom, iedereen was gebaat bij een distilleerderij in dit gebied. Een andere reden voor de markies om een distilleerderij te bouwen was om de illegale distilleerderijen en de smokkelaars uit de omgeving de wind uit de zeilen te nemen.

In 1824 kreeg de distilleerderij een officiële vergunning. Die vergunning stond door de jaren heen op verschillende namen, totdat vergunning en distilleerderij in 1896 werden overgenomen door Ainslie & Co, een blender uit Leith. In 1912 werd deze blender uitgekocht door John Risk, die toen al 50% van de aandelen bezat. Risk veranderde de firmanaam The Distillers Company Ltd in The Clynelish Distillery Co Ltd. Risk kreeg echter financiële problemen en verkocht de aandelen in 1916 aan John Walker & Co. Walker ging in 1925 samen met Distillers Company Ltd (D.C.L), waarna Clynelish in 1930 volledig in bezit kwam van D.C.L. Dit bedrijf was een jaar later genoodzaakt Clynelish te sluiten. Pas in september 1938 werd de productie weer hervat, maar in mei 1941 moest de distilleerderij weer dicht vanwege het tekort aan gerst tijdens de Tweede Wereldoorlog. In november 1945 was er weer genoeg gerst en de productie werd hervat.

In het begin van de jaren '60 van de vorige eeuw werd de distilleerderij van elektriciteit voorzien; de stills werden omgebouwd en niet meer met kolen maar met stoom verhit. In de jaren 1967 en '68 werd er naast Clynelish een geheel nieuwe en veel grotere distilleerderij gebouwd, die van alle nieuwigheden van die tijd voorzien was.

De oude distilleerderij ging in het begin van de jaren '70 over tot het stoken van 'peaty' malt, turfhoudend, zoals men dat proeft bij malts van het eiland Islay. Verondersteld wordt dat de oude Clynelish-distilleerderij de productie moest overnemen van de Caol Ila-distilleerderij op dat eiland, omdat deze in die tijd geheel werd vernieuwd en de productie daardoor stilstond. De nieuwe Clynelish ging door met het produceren van malt zoals die bij de oude altijd werd gemaakt. De oude distilleerderij ging korte tijd dicht, maar werd in april 1975 weer geopend onder de naam `Brora', naar de plaats ten zuiden van de distilleerderij. In mei 1983 ging Brora voorgoed dicht. Hij doet nu dienst als ware-house en filling-store voor Clynelish. Brora is tot nu toe niet ontmanteld. De stills staan er dan ook nog steeds.

Bron: Brilleman, Robin, De gids 'Schotse Malt Whisky', Amersfoort, Van Wees