Glen Elgin Distillery
Opgericht: 1898
Gebied: Speyside
Adres: Longmorn by Elgin, IV30 3SL
Eigenaar: Diageo
Status: in gebruik
Capaciteit: 1,8 miljoen liter per jaar
Uitrusting: 3 wash stills, 3 spirit stills
Website: -
Met de bouw van de distilleerderij werd begonnen in 1898, aan het einde van de whisky-boom. Nog geen twee maanden na het begin van de bouw stortte de whiskymarkt in. De twee eigenaars, William Simpson uit Rothes (vroeger manager van Glenfarclas) en James Carle, besloten ondanks de crisis toch door te gaan met de bouw, maar op een kleinere schaal. Er was ruimte voor zes wash backs, maar het werden er vier. Uit de archieven blijkt dat de bouwvakkers zelfs niet hun volledige loon uitbetaald kregen. Toen de distilleerderij op 1 mei 1900 pro ductie ging, bleek dit niet voor lange duur te zijn. William en James waren genoodzaakt om in november van hetzelfde jaar de productie stil te leggen en de distilleerderij te koop te zetten. Voor de architect Charles Doig, in die tijd ontwerper van meerdere distilleerderijen, zou dit de laatste zijn die hij ontwierp.
In heel Schotland lag de bouw van nieuwe distilleerderijen voor lange tijd stil. Pas na zo'n vijftig jaar zou er voor het eerst weer een nieuw gebouwde distilleerderij in productie gaan, namelijk Tullibardine. In februari 1902 werd de distilleerderij verkocht; aan wie is niet bekend, maar wel dat de nieuwe koper er een bedrag voor betaalde dat minder dan een vierde van de bouwkosten bedroeg. De distilleerderij ging verder onder de naam Gien Eigin Glenlivet Distillery & Co Ltd en William Simpson bleef aan als manager. Deze firma was genoodzaakt om waterbronnen bij Whitewreath, een even ten noorden gelegen landgoed, te pachten om aan het benodigde water te komen. De distilleerderij zou slechts één jaar in productie zijn geweest.
In 1906 werd Glen Elgin verkocht aan een blender uit Glasgow, J.J. Blanche. Blanche stierf in 1929 en zeven jaar later kwam de distilleerderij in handen van Scottish Malt Distillers Ltd, nu onderdeel van de huidige eigenaar. Tussen 1941 en '45 werden de deuren weer gesloten door het gersttekort tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Na alle tegenslagen in de geschiedenis van Glen Elgin werd in de jaren '50 van de vorige eeuw ook nog eens de spoorlijn die er vlak langs liep opgeheven, waardoor transport een stuk lastiger werd. Een lichtpuntje was wel dat de distilleerderij in dezelfde jaren werd aangesloten op het elektriciteitsnet. Vóór die tijd werd de stroomvoorziening nog geregeld door middel van een met water aangedreven turbine, In 1964 kwam de grote opleving. De distilleerderij werd geheel verbouwd en het aantal stills werd verdriedubbeld. Ondanks deze grote ingreep werden de stills pas in 1970 voorzien van stoomverwarming in plaats van kolenverwarming. Sinds deze verbouwing is er weinig veranderd en gebeurd met Glen Elgin, afgezien van het feit dat de distilleerderij wegens overproductie een tijd stil werd gelegd. Dit duurde slechts drie jaar; in 1995 werd de productie hervat met nieuwe stills.
Bron: Brilleman, Robin, De gids 'Schotse Malt Whisky', Amersfoort, Van Wees
