Glen Scotia Distillery
Opgericht: 1835
Gebied: Campbeltown
Adres: 12 High Street, Campbeltown, PA28 6DS
Eigenaar: Loch Lomond Distillery Co. Ltd
Status: in gebruik
Capaciteit: 0,75 miljoen liter per jaar
Uitrusting: 1 wash stills, 1 spirit stills
Website: -
Scotia werd in 1832 gebouwd door Stewart Galbraith. Een jaar later ontving hij zijn vergunning om te distilleren. Hij zou voor een opmerkelijk lange tijd eigenaar blijven, want de zaken gingen goed, vooral tijdens de `boonring' jaren '80 u '90 van de negentiende eeuw. Hij kocht er in 1896 zelfs een distilleerderij bij om aan de vraag te kunnen blijven voldoen. Het was de Glen Nevis distilleerderij, gelegen aan Glebe Street in dezelfde plaats. Het bedrijf werd een besloten vennootschap en heette vanaf dat moment Stewart Galbraith & Co Ltd.
In 1919, toen het bedrijf onder leiding stond van T.L. Brown en Duncan MacCallum (in welk jaar Stewart ermee stopte, is niet bekend) is Stewart Galbraith & Co Ltd overgenomen door de West Highland Malt Distilleries Ltd (W.H.M.D.). Dit bedrijf was in datzelfde jaar opgericht door een groep van whisky blenders 'St -handelaren. Zij wilden hun krachten bundelen vanwege de t anomische neergang in de whiskyhandel in Campbeltown. Deze recessie werd veroorzaakt door een excessieve productieverhoging. Dit ging ten koste van de kwaliteit, zodat de whisky uit Campbeltown een slechte naam kreeg in het buitenland en de vraag terugliep. Behalve uit Scotia en Glen Nevis bestond het nieuwe bedrijf uit de distilleerderijen Glengoyle, Dalintober, kinloch en Ardlussa. Het werd bestuurd vanuit Glasgow. Het Gebruik van de naam West Highland Malt in plaats van Campbeltown Malt hielp niet, en vijf jaar later was men door de inhoudende malaise genoodzaakt het bedrijf vrijwillig failliet te tien verklaren. Duncan MacCallum, een van de directeuren van W. H.M.D., wilde zijn geluk nog eens beproeven en ging alleen verder met het bestieren van Glen Scotia. Duncan had het geluk echter niet aan zijn kant en was genoodzaakt de distilleerderij in 1928 te sluiten. Hij kwam blijkbaar in een financieel uitzichtloze situatie terecht, want in 1930 verdronk hij zich in het Campbeltown Loch.
In hetzelfde jaar kreeg Bloch Brothers, later Bloch Brothers (Distillers) Ltd, die tevens eigenaar was van Scapa (Okney Eilanden), de distilleerderij in handen. Toen de vraag naar maltwhisky uit Campbeltown weer toenam, was Glen Scotia een van de drie distilleerderijen die in de vroege jaren '30 van de twintigste eeuw weer in productie konden gaan. De reden hiertoe was dat bij de andere distilleerderijen, circa achtentwintig stuks, de apparatuur zoals de stills en de wash backs direct na de sluiting waren verkocht en de daken van de Bebouwen waren gehaald. Vroeger moesten eigenaren van onroerend goed belasting betalen op elk gebouw dat gebruikt kon worden, ook als het leegstond. Als het dak eraf was, was het gebouw onbruikbaar en hoefde er geen belasting te worden betaald.
Bloch Brothers (Distillers) Ltd herstartte de productie in 1933 en verkocht beide distilleerderijen in 1954 aan Hiram Walker & Sons Ltd, later Allied Distillers Ltd. Walker behield Scapa, maar verkocht Glen Scotia een jaar later aan A. Gillies & Co. Dit laatste bedrijf kwam in 1970 in handen van een groep blenders en whiskyhandelaars, Amalgamated Distilled Products Ltd uit Glasgow, die de distilleerderij in 1984 sloot. In 1989 werd Glen Scotia gekocht en heropend door Gibson International. Dit bedrijf ging in 1994 failliet en Glen Scotia werd samen met de Littlemill distilleerderij verkocht aan Glen Catrine Bonded Warehouse, een dochteronderneming van Loch Lomond Distillery Co Ltd. Deze onderneming was echter alleen geïnteresseerd in de voorraden whisky van Glen Scotia en sloot de distilleerderij hetzelfde jaar. Toch werd de distilleerderij in de herfst van 1999 weer in productie gebracht.
Bron: Brilleman, Robin, De gids 'Schotse Malt Whisky', Amersfoort, Van Wees
