Laphroaig Distillery
Opgericht: 1815
Gebied: Islay
Adres: Port Ellen, Islay, PA42 7DUEigenaar: Diageo
Eigenaar: Fortune Brands
Status: in gebruik
Capaciteit: 2,2 miljoen liter per jaar
Uitrusting: 3 wash stills, 4 spirit stills
Website: http://www.laphroaig.com/
Wanneer de Laphroaig-distilleerderij precies is gebouwd, is niet bekend, maar wel hoe het begon. Twee broers, Donald en Alexander Johnston, begonnen tussen 1810 en 1816 een boerderij op de plek waar de distilleerderij nu nog staat. In die tijd moeten ze ook zijn begonnen met het distilleren van de ,gerst van hun eigen land. In 1826 kreeg Donald Johnston een vergunning op zijn stills. Hij kocht tien jaar daarna zijn broer Alex uit en ging alleen door, tot zijn dood in juni 1847. Hij viel in een vat burnt ale op de distilleerderij en overleed twee dagen later. Donald was twee keer getrouwd en had vijf kinderen. Vier dochters uit zijn eerste huwelijk en één zoon uit zijn tweede. Hij had geen testament, maar er stond £1000 op een bankrekening, een bedrag dat verdeeld werd onder zijn vier dochters. Zijn zoon Dugald erfde de distilleerderij, maar hij was pas elf jaar, te jong om een distilleerderij te leiden.
Walter Graham van Lagavulin nam de zaak negen jaar lang waar, tot de kleine Dugald oud genoeg was om zelf de distilleerderij van zijn vader voort te zetten. In 1857, op twintigjarige leeftijd, ging hij alleen verder. De toenmalige eigenaar van Lagavulin kreeg een aantal jaren later liet agentschap voor de verkoop van een groot deel van de proctuctie. Dit agentschap werd in 1907 gerechtelijk ontbonden omdat de familie Johnston vond dat ze te weinig geld kregen voor hun product. Peter Mackie (toen eigenaar van Lagavulin) was niet blij met de uitspraak van de rechter en gaf zijn mannen opdracht de beek met stenen te blokkeren zodat er geen water aleer naar Laphroaig kon stromen. Na een tweede rechtszaak moest Peter de stenen echter weer opruimen en begon hij op het grein van Lagavulin met de bouw van een nieuwe distilleerderij onder de naam Malt Mill, om hier gelijksoortige whisky te proluceren. Peter heeft een paar keer geprobeerd Laphroaig over te nemen, maar de familie kon de distilleerderij in bezit houden.
De financiële positie was door al die rechtszaken echter wel verslechterd en de familie besloot Ian Hunter, de zoon van de toenmalige eigenaresse, naar Islay te halen om de zaak weer een beetje op poten te zetten. Ian Hunter verdubbelde in 1923 het aantal stills, liet de moutvloeren vergroten en ging zelf experimenteren met het blenden van malt- en graanwhisky, tot hij in 1928 zijn eigen Islay Mist kon presenteren. Deze nog steeds alombekende blend had veel succes in een groot deel van de wereld. Ook de single eialt van Laphroaig werd steeds populairder.
Vanaf 1928, het jaar dat zijn moeder stierf, was Jan alleen eigenaar. In 1950 maakte hij er een B.V. van, waarbij hijzelf managing director werd en twee anderen als directeur aanstelde: de heer D. McCowan Hill en mevrouw Bessie Williamson. De laatste was ,iuds 1934 secretaresse geweest en had rechten gestudeerd. Na de lood van Jan Hunter, in 1954, werd zij managing director, tot 1972, toen de Laphroaig-distilleerderij werd overgenomen door Long John Distillers Ltd, onderdeel van de Seager Evans Group. Dit bedrijf werd in 1975 op zijn beurt weer overgenomen door Whitbread & Co Ltd. In 1990 kocht Allied-Lyons Plc, later Allied Distillers Ltd geheten en onderdeel van Allied Domecq, Long John van Whitbread. In de jaren 1968 en '69 kwamen er twee stills bij en in 1974 nog een. Door een overname van Allied Domecq Spirits & Wine Ltd door Pernod Ricard en Fortune Brands op 26 juli 2005 is Laphroaig in handen gekomen van Fortune Brands. Dit bedrijf nam al eens het Schotse whiskybedrijf Whyte & Mackay over, maar moest het tien jaar later met veel verlies weer verkopen.
Bron: Brilleman, Robin, De gids 'Schotse Malt Whisky', Amersfoort, Van Wees
