Linkwood 21 jaar, 1989

Deze intrigerende reeks kwam in 1998 met een waarschuwing dat de single cask bottelingen alleen beschikbaar zou zijn in beperkte oplage. Maar de eerste 50 - om de 50ste verjaardag van de onderneming te herdenken - werden er al snel meer en vandaag kunnen ze meer dan honderd prachtige Malts aanbieden aan de kenner of iemand anders met een goede smaak.

Omdat ze bij Douglas Laing van ganser harte geloven dat een sterkte van 50% alc (aangeduid als de Golden Strength door oude die hards) zorgt voor de kracht en een fijne, ronde, volle kwaliteit, wordt dit percentage gehandhaafd.

Linkwood Distillery

Opgericht: 1821
Gebied: Speyside
Adres: Elgin, Morayshire, IV30 3RD
Eigenaar: Diageo
Status: in gebruik
Capaciteit: -
Uitrusting: 3 wash stills, 3 spirit stills
Website: -




Volgens oude accijnsdocumenten zou een zekere Peter Brown in 1824 zijn begonnen met distilleren bij Linkwood. Hij was rentmeester bij de Seafield Estates in Moray en Banffshire, waar onder andere gerst verbouwd werd voor de whisky-industrie. Peter zag het wel zitten om gerst te verkopen aan zijn eigen distilleerderij en vervolgens de afvalproducten weer op le voeren aan het vee op de landgoederen. In het eerste jaar was de productie volgens de accijnsdocumenten 4500 liter. Peter Brown overleed in 1869, waarna zijn zoon William de touwtjes voor maar liefst eenendertig jaar in handen kreeg.

Deze William Brown bouwde een goede reputatie op met zijn product en had veel succes. Hij verbouwde de distilleerderij en in 1874 steeg de productie tot 227.000 liter per jaar. Vier jaar na het overlijden van William Brown werd de distilleerderij ondergebracht in een firma met de naam Linkwood-Glenlivet Distillery Company. De capaciteit werd verdubbeld en de malt werd verkocht tot diep in het zuiden van Engeland.

In 1902 kwam er een man aan het bewind die zeer bekend was in de whiskywereld van die tijd: Innes Cameron. Innes was jarenlang de manager van de Linkwood-distilleerderij. Toen hij in 1932 overleed, was hij de grootste aandeelhouder van het bedrijf. Na zijn dood werd Linkwood verkocht aan S.M.D., nu onderdeel van U.D.V.

Zoals vele andere distilleerderijen in Schotland werd ook Linkwood tijdens de Tweede Wereldoorlog gesloten. In 1945 werden de deuren weer geopend en kwam de distilleerderij onder de bezielende leiding van Roderick Mackenzie, die er achttien jaar de baas zou blijven. Om een constante kwaliteit van zijn product te waarborgen mocht er van hem niets in de distilleerderij worden veranderd of verplaatst. Zelfs spinnenwebben moesten blijven hangen. Toch moest hij toestaan dat de distilleerderij een jaar voor zijn pensioen, in 1962, werd verbouwd.

In 1971 gebeurde dit nog een keer; toen werd er door S.M.D. naast de oude een geheel nieuwe distilleerderij gebouwd. De distilleerderij werd gesloten in 1985 en weer geopend in 1990. De vergunning werd in 1992 van John McEwan & Co overgedragen naar U.M.G.D.

Bron: Brilleman, Robin, De gids 'Schotse Malt Whisky', Amersfoort, Van Wees