Voor het eerst gedistilleerd in 1973, Longrow is een dubbele destillaat, en een zeer turfrijke single malt.

De eerste distillatie werd uitgevoerd als een experiment door de Springbank voorzitter om te bewijzen dat het mogelijk was om een Islay-achtige single malt whisky te produceren op het vasteland.

Dit experiment produceerde een whisky die zo bijzonder was dat Longrow paar jaar later weer werd gedestilleerd en is uitgegroeid tot een belangrijk onderdeel van de Mitchell's portfolio, sinds 1992 vond er regelmatig distillatie plaats.

De gerst die wordt gebruikt bij de productie van Longrow is volledig turf gedroogd, waardoor de whisky een heerlijk rokerige, venige karakter krijgt.

De whisky is vernoemd naar de oude Longrow distilleerderij die naast Springbank stond.

Springbank Distillery

Opgericht: 1828
Gebied: Campbeltown
Adres: Well Close, Campbeltown, PA28 6ET
Eigenaar: J. & A. Mitchell Co. Ltd.
Status: in gebruik
Capaciteit:0,75  miljoen liter per jaar
Uitrusting: 1 wash stills, 2 spirit stills
Website: http://www.springbankdistillers.com/





Het was Archibald Mitchell, de overgrootvader van de huidige eigenaar, die in 1828 een vergunning aanvroeg om te mogen distilleren. Archibald was een boerenzoon en (rouwde met zijn nichtje. Van zijn schoonvader en oom leerde hij de kunst van het mouten en distilleren. Met de kennis die hij had opgedaan, ging hij naar Campbeltown om daar in 1828 de Springbank-distilleerderij op te richten. Toch liet Archibald het distilleren over aan twee zoons, John en William, die de firma J. & W. Mitchell oprichtten. John en William waren van origine ook boeren en naast de distilleerderij hielden ze de boerderij aan. Het waren twee mannen met een sterke eigen wil en blijkbaar botste dat, want William verbrak het bondgenootschap en ging bij een andere broer werken, die toen de Rieclachan-distilleerderij bezat. John nam zijn eigen zoon Alexander als partner en veranderde ile firmanaam in J. & A. Mitchell & Co Ltd, zoals het bedrijf nu oog steeds heet.

Er werden in de negentiende eeuw nog veel meer distilleerderijen in Campbeltown gebouwd. De malts uit Campbeltown waren zwaar turfhoudend van karakter, net als die van het eiland Islay vandaag de dag nog zijn, maar deze whisky's werden in die tijd minder populair. Men ging, met name bij Springbank, gedeeltelijk over op kolen om de groenmout te drogen. Hierdoor werd de malt minder geprononceerd. De kolen kwamen van een dichtbij liggende mijn. Het ging goed in de distilleersector, en er bestontien zelfs zogenaamde 'distilling dynasties', families die verschilIrnde distilleerderijen bezaten. Hiertoe behoorden ook de Mitchells. Deze familie bezat de Rieclachan-, de Toberanrigh-, de 1 rumore- en de Glengyle-distilleerderijen. Andere families waren de Colvilles, de McTaggarts en de Fergusons. In 1891 telde Campbeltown 1969 zielen en meer dan 33 distilleerderijen en daarmee werd de stad gezien als de rijkste van Groot-Brittannië. Aan deze rijkdom kwam in de jaren '20 van de vorige eeuw abrupt een einde. De ene na de andere distilleerderij werd gesloten. Ook Springbank moest voor lange tijd dicht.

Springbank was tot voor kort met Glen Scotia de enige distilleerderij in het centrum van de stad die vroeger als de whiskyhoofdstad van Schotland beschouwd werd. Sinds 2004 telt Campbeltown een derde distilleerderij, want in dat jaar heropende de eigenaars van Springbank de Glengyle-distilleerderij.

Bron: Brilleman, Robin, De gids 'Schotse Malt Whisky', Amersfoort, Van Wees